Stripery do usuwania powłok – polimerowych, akrylowych, woskowych

Stripery to silnie alkaliczne preparaty przeznaczone do gruntownego usuwania starych powłok polimerowych, akrylowych i woskowych z podłóg PCV, linoleum, PVC, marmoleum, lastryko i kamiennych. Stosowane są wtedy, gdy istniejąca warstwa zabezpieczająca uległa zużyciu, pożółknięciu, popękała lub straciła walory estetyczne i konieczne jest jej całkowite zerwanie przed nałożeniem nowej powłoki.

Proces strippowania to pierwszy etap pełnej renowacji posadzki – usuwa się stary, zniszczony polimer, odsłaniając surową powierzchnię podłoża. Następnie podłoga jest dokładnie spłukana, zneutralizowana i zabezpieczona nową, świeżą warstwą polimeru lub akrylu. Cały cykl renowacyjny przeprowadza się zwykle co 1-3 lata w zależności od intensywności użytkowania obiektu.

Kiedy strippować podłogę – sygnały alarmowe

Sygnały, że powłoka wymaga usunięcia, są dość jednoznaczne. Pożółknięcie wcześniej białej lub przezroczystej warstwy oznacza, że polimer się utlenił i zaczął rozpadać. Pęknięcia i odpryski powłoki świadczą o jej kruchości – nie da się już jej naprawić punktowo. Plamy i zacieki, które nie schodzą żadnym myciem, oznaczają wniknięcie zabrudzeń pod warstwę polimeru.

Podobnie alarmujące są wgłębienia, ślady kółek meblowych, charakterystyczna „szarość" pod ścieżkami komunikacyjnymi i utrata połysku mimo polerowania. Jeśli w obiekcie wszystkie te objawy występują razem, to sygnał, że dalsze próby konserwacji są nieefektywne i potrzebna jest pełna renowacja z udziałem stripera.

Procedura strippowania podłogi krok po kroku

Procedura zaczyna się od dokładnego odkurzenia i wstępnego umycia podłogi z luźnych zabrudzeń. Następnie striper rozcieńczony zgodnie z instrukcją (zwykle 1:5 lub 1:10) aplikuje się na podłogę za pomocą mopa lub spryskiwacza, równomiernie po całej powierzchni. Preparat pozostawia się na 10-20 minut do działania – w tym czasie alkalia rozmiękczają polimer, który zmienia konsystencję na żelową.

Po czasie reakcji podłogę szoruje się szorowarką jednotarczową z czarnym lub brązowym padem, który mechanicznie zdrapuje zmiękczoną warstwę. Brudny roztwór zbiera się odkurzaczem piorącym lub automatem szorująco-zbierającym. Następnie podłogę 2-3-krotnie spłukuje się czystą wodą i neutralizuje preparatem o pH lekko kwasowym – aby zatrzymać działanie alkaliczne i przygotować powierzchnię na nowy polimer.

Stripery o niskim zapachu i bezamoniakowe

Klasyczne stripery zawierają silne alkalia i amoniak – dają najlepsze rezultaty, ale mają intensywny zapach, który wymaga dobrej wentylacji obiektu w trakcie pracy. W obiektach całodobowych (szpitale, hotele, domy opieki) lub gdzie nie da się przerwać działalności, polecane są stripery bezamoniakowe i o niskiej emisji zapachu (low-odour) – o nieco słabszym działaniu, ale akceptowalne dla użytkowników.

Wybór między klasycznym a low-odour striperem zależy od specyfiki obiektu i grafiku prac. Klasyczny preparat jest bardziej ekonomiczny i szybszy w działaniu, ale wymaga zamknięcia strefy roboczej na 2-4 godziny. Low-odour pozwala na stopniowe strippowanie pomieszczeń bez wyłączania całego obiektu z użytku, co jest często warte wyższej ceny i nieco dłuższego czasu pracy.

Bezpieczeństwo pracy ze striperami

Stripery to silnie alkaliczne preparaty (pH 12-14) – wymagają obowiązkowo rękawic ochronnych odpornych na zasady, okularów lub przyłbicy ochronnej, fartucha kwasoodpornego i obuwia odpornego na chemikalia. Praca powinna odbywać się w wentylowanym pomieszczeniu, a w przypadku stosowania amoniakowych preparatów – z dodatkową maską z filtrem przeciwgazowym.

Po zakończonym strippowaniu zawsze trzeba dokładnie spłukać podłogę i zneutralizować ją preparatem kwasowym – pozostałości stripera mogą uniemożliwić prawidłowe przyleganie nowej powłoki polimerowej. Niedostatecznie spłukana podłoga „odbije" świeżo nałożony polimer w postaci zacieków, smug lub całych pasów słabo trzymających się powierzchni.